Daha dün gibi hatırlıyorum..Elimde suluk,beslenme çantası üstümde mavi önlük ve bir hevesle aldığım okul çantam..Üstünden tam 13 yıl geçmiş ve yarın yeni bir yıla daha giriyoruz..

İlkokulun boyumuz yetmiyen sıralarında başlamıştı bu çile..İlk başta o kadar çok sevmiştik ki..Adam oluyoruz yuppyy diye koşarak gittiğimiz okullardı onlar..Şimdi ise içinde karamsar bulutların r yükseldiği bir çile oldu..

İlkokulda hep derdik bitsin de ortaokula geçelim diye..Geçtik ortaokul dediler..Manita mevsimi dediler yaptık,gezdik,hatta sevgililerimize müdürün “yasaklı bahçesi”nden gül bile koparttık :)

Sonra dediler ki siz büyüdünüz çalışın girin liseye..Çalıştık ama sebebimiz yoktu..Kazandık antebin en baba anadolu lisesini..Dediler ki burada okuyacaksınız..4 Sene öğrendik düzenli içici olmayı,öğrendik aşkların 5 kuruşluk değeri olmadığını,yine öğrendik o “yasaklı bahçe” lerden çalınan güllerin sadece bir anlık adrenalin olduğunu..

8+4 yani 12 senemizi verdik biz bu çileye..Biter mi dedik..Hopp yeni başladınız dediler..Ne dedik? Üniversite..Eyvallah dedik ona da gidelim…Geçen sene başladık etti 13 sene..Yarın üniversite başlıyor ama o 13 sene önceki bir umut,bir istek içimde kalmamış..

Sonrası nolacak bilmiyorum ama okuyacaksın 4 yıl daha..Sonra diyecekler yetmedi bu kadar..Gidip yüksek lisans ta çürütüceksin 2-3 yılını.Diyecekler halen adam olmadın sen..Sonra götüreceksin 20 yıllık eğitim hayatını sana iş verecekler..

Nerde bu adalet anlamış değilim..Biter mi çile..Bilmiyorum..