Ama aşkta hep şu gerçek vardır.

Senin gördüğün ve hissettiğin çokda önemli değildir onların ne gördüğü ve ne hissettiği önemlidir ve bir süre sonra bakmışsın ki asıl önemli olan senin gördüklerini görebilecek bir çift göze aşık olmaktır.

Tıpkı bugün senin gördüğün gibi.

Ağlamadık ama içimizi dağladaık..

Neydin senin adın aşk mı?

Bu arada izninle yazıyı kendi sitemde de yayımlamak istiyorum.

Beyazıd bu söz tam doğru değil :) Ben hayatta hakettiği sevgiyle karşılaşan nadir insanlardanım herhalde.

Yazı güzel olmuş bu arada.

Hatta bazen inadığına geçtiği geyikler söylediği ağır laflar..Suçsuz olmama rağmen suçladığı olaylar..

Ya işte derler ya yaşamak zor diye..Aynen öyle be..Ulan küfür etsekde,içsekte,ağlasak da değişen birşey yok..

Bugün bana sorsalar bu hayatta yaşaman için tek sebep ne diye..Tek sebebim o be..

Kanka sevgimizi söylemek küçüklük olmuş be..Dalga geçiyorlar lan.."Hahah o beni seviyor ya intikamımı alıcam" diyorlar..

Al ulan al..Sapla hançeri siktiğimin kalbine sok anasını satıyım sok..Ne değişicek..Ben üzülünce ne değişicek anasını satıyım..Bu muydu lan sevgin..Ben o üzülmesin diye kendimi üzüyüm..Üstüne gelsin tekrar üzsün…

Adaletini sikim dünya..

Kız olsun olmasın, kendimi bildim bileli içiyorum ki kız olduğunda olmadığından daha az mutlu oluyorum zaten. Platonik yaşamayı daha çok seviyorum. Yemişim kızı, aşığım tamam da 2 gün sonra başkasına aşık olucam; şıpşıpşıpsevdiyim ben.

Hepsini geçtim amk ağlayamıyorum ya! Ağlasam rahatlıycam ama yok akmıyor, akmıyor, gözyaşlarım artık akmıyor. Dün gece 1.5 saat uyumuştum, şu an bu haldeyım hala uyuyamıyorum, hala ağlayamıyorum. Dökemiyorum içimi! Ah bir dökebilsem, hele bir de bir kıza dökebilsem.. Tutucak, tutucak…