..yüreğim de sana paragraf bile açardım.sen çıkıp gelseydin yalanların karanlığında,sana kocaman sevda dolu yüreğimi korkusuzca sererdim ama sen bir melek misali kayıp gittin avuçlarımdan yalan dolu kendi masalına..Bir cümlelelik yerimm varmı diye sorgusuz sualsiz, sensiz..Ey yar hadi dön bana yalanlarından, mavi dolu ada’ma.Sen yalanlarınla kavrulurken aşka, ben sana yanıyordum,kanıyordum,susuyordum.. Ansızın çıkışlarında karşıma , dayanamayıp susmak isterdim avazım çıktığınca sana susmak…Ben sana susar’ken, sen kendini dev aynanı karsına alıp hangi yalana sığınayım diye yalanlar seçiyordum bendeni olmayan yalanlar.Yarım kalan yalan olma maslaımda.Hani ben masalım ya sen gerceksen çık yalanlarından sevdama gözük. Al beni benliğine son kez orda kanayım sensizliğime,çaresizliğime..

Kahraman Tazeoğlu