Zaman vurdu sensizliğe..
Gözlerim her an açılacak gibi olan kapıda nöbette..
Pusuya yatmış şaşkın anılar can yakmak için sanki..
Anladım,anladım ki gelmeyeceksin..!
İçinde haps’olduğum hayalin,parmak uçlarımda ince bir uyuşukluk
hissettiriyor daktilomda..
Düşünüyorum sürekli,uzakta bir ışık muhakkak vardır diye
ahşap sarmalayan odamda..
Kafamı çevirmeye ürktüğüm o kabusu yaşıyorum yokluğunda.
Duvarlarda suretin , avuçlarımda kan , aynada karabasan..
Serin bir sonbahar akşamı yitirdiğim sevgili
sanki hep karşımdasın…

Kaç yıl bekledim bilmiyorum..Kaç mevsim geçti senden habersiz..
Anımsarken bütün geçmişi farkettim ki ”Biz”e benzemiyor bu hayat..
Kendi yarattığım kuytu odamda sessizliğe gömüyorum çığlıkları..
Satırlarım titrek yine,düşüncelerim darağacına itiyor..
Azrail itekleyecek gibi idam sehpasında,
Belkide karabasanlar atacak uçurumdan..
Gözlerimi kapadığım gecenin sabahına varmaz ruhum belki de..
son gece,son bakış,son atışı kalbimin..
yokluğunda kanattığım duvarları hasretinle yalıyorum..
Aralanıyor gözlerim telaşlı düşünceler arasında..
Anlıyorum ki sen değil,zaman vurdu beni
Ve herşey bir hikaye kitabı..
Sen Önsöz ben son söz..
Elveda..!

DipNot:Yıllar sonra karşıma çıktığında geçmişimizden tek birşey anımsadım..Biz ayrılmıştık..

alıntı.