Bugün sabah saat 7 gibi kalktığımda Halil Sezai’nin o meşhur “isyeann” sözünü yaşayarak uyandım..Aslında uyanmadım alarm’ın o gıcık sesiyle uyanmak zorunda kaldım.5′te yatıp 7 de kalkmanın en kötü tarafı ise o sıcacık yatağını bırakıp buz gibi bir havada dışarı çıkıp okula gidip finale girmek olsa gerek..

Gece annem nasıl yaktıysa kombiyi piştim..Atlet ve şortla uyumak zorunda kaldım dışarıda eksi derece soğuk varken.Tabi sabah ben dışarıdaki havayı görmeyince gömlek ve deri ceketle dışarı çıkmak gibi bir eşşeklik yaptım.Tabi deri ceketin görünürde deridir sıcak tutar gibi bir yanılgıya düşmeyin o dingil ceket sadece güneşli havalarda sıcak tutuyor..Hatta terletiyor ama güneş olmayınca giymenizle giymemeniz arasında bir fark yok..

Apartmanın kapısını açtığımda yüzüme esen o soğuk rüzgarla birden uykumun o esneme hali dağıldı hemen..Bir an o soğuğun paniyle arabaya koşmaya başladım..Arabaya bindiğimde zaten soğuğu anlamam çok kolay oldu..Akşam aldığım pet şişe suyu arabada unutmuşum..Sabah arabaya bindiğimde su komple buz tutmuştu.Dedim aha şimdi arabada çalışmaz boku yedim ben sınava da geç kalıcam derken dua okuyarak start düğmesine bastım..Araba can havliyle çalıştı ama ben o sırada donmak üzereydim resmen..

Neyse kaloriferi açıyım dedim cıx sıcak hava yok..Motor buz gibi..Hatta cam sileceklerinin suyu bile donmuş..Allahtan geçen bakımlarda antifriz koydurmayı unutmamışım.Biraz bekliyim araba ısınsın derken telefonuma gelen maillere,mesajlara filan bakıyım derken ekranda hava sıcaklığını gördüm – 4 derece yazıyordu..Tabi hissedilen hava sıcaklığı daha düşük olduğundan dolayı rahat bi -10 vardı herhalde..

3-4 Dakika arabanın ısınmasını bekledim ama nafile..Dedim lan klimayı açıyım bari..Baktım o bile ısıtmıyor..Neyse dedim artık başka çare yok donarak okula gitcez..

2.Vites te tıpkı vites atmayı bilmeyen bayan sürücüler gibi yüksek devirle üniye doğru gitmeye başladım..Bi an artık benzinin yanma ısısını fizikçi olarak  devirli mi kullansam yüksek vites de mi kullansam diye düşünürken normal süratla kavşağa giriyim dedim..Ama arabanın arkası önünden önce kavşağa girdi…Hani isteyerek el freniyle filan denesem o hareketi o kavşakta zor yapardım..Bi an geldiğim yola geri döndüm..

Tabi o panikle uykudan eser bile kalmamıştı..Artık dışarıdaki tüm sıvı şeyler buz haline gelmişti..En son 2 vites de sakin sakin üniversiteye kadar girip sınavıma girdim..

Ama bugün aklımda olan hep dışarıdaki evsiz insanlar gerçi bu devirde evsiz insan pek kalmasa da Van Depreminde çadır da kalan insanlar geldi.

Düşündüm bir an ben gece sıcacık hatta şort ve t-shirtle yatarken o insanlar şu an benden kat kat daha soğuk bir havada çadırda yatıyorlar..Tamam soğuğa alışkın olabilirler de o da bir yere kadar..Eksi derece de insan bir gece dışarıda kalsa kanı donar ya..Toplam da 20 metre arabaya kadar – bölümün garajından da 20-30 metre kadar da dersliğe kadar yürüdüm dondum resmen..O insanlar bu soğukta napıyordur sizce ?

Şu an 70 derecede yanan kombi ancak ısıtıyor o kadar sağlam izalosyonlu evi..Ya çadırı? Bir soba mı ısıtıcak?

Hatta bugün deprem de olmuş 4.9 derece büyüklüğünde..O insanlar gece evlerine de giremezler ki ya çadır da yada konteynırlardan yapılan evlerde kalıcaklar..

Açıkcası gün boyu o soğuğu hissettikce aklıma o insanlar geldi..Tam uyuycakken pencereyi açıyım sigara dumanı çıksın dedim..Bi an yine onların hali geldi gözümün önüne..Belki yaşamadım onlarla beraber ama gerçekten onlar için üzülüyorum..

Eksi Santigrat derece de yaşıyanlar için belki elimizden geleni yaptık ama yine de bir çoğumuz unuttu..

Her ne kadar elimden gelenler bu kadar da olsa (yardımlar haricinde) belkide tek yapmamız gereken dua etmek de olsa bu gece onları düşünerek bir yazı yazmak istedim açıkcası..

Van Depremi olduğu zaman blog’da pek birşey yazmamıştım..Bu gece bu soğukta üstünden geçen o kadar zamandan sonra hatırlayıp yazmak istedim..

Allah’ım o insanları üşütme..O küçücük çocuklar hissetmesinler eksi santigrat derecede hayatı yaşamayı..