Hayattan koptuğunuz ve hiçbir beklentiniz olmadığı bir anda karşınıza biri çıkar..O an herşeyi bırakıp tutulursunuz o insana..Dersiniz yatağın içinde sarılarak “bu benim HAYAT’IM”

Ve yaşanır onca sene..Onca koca aylar..Gün gelir ayrılık eksik olmaz sevginizden ve düşer yüreğinize..Sevdanın hası suskun olanıdır der çekilirsin bir köşeye..Günlerce hatta aylarca susarsınız..Diliniz susadıkça içiniz kanar..Ağlayamazsınız..Gülmeleriniz  yalandır..

Zorunuza giden nedir sizce? O mu yoksa arkasında yarım bıraktıklarımıdır? Aşkta isim önemli değil derler..Görünül,güzellik vs hiçbirinin önemi yoktur..Ve sebepsizdir..

Günler,aylar geçer..Hayatın yoğun temposu arasında kaybolup gidersiniz..Bir gün yorulup köşeye çekildiğiniz de anılarınız aklınıza gelir kısık bir ney sesinin arkasından..Yüzünüz gülümser ve içinizden “iyiki varmışsın be bitanem” dersiniz ama boğazınıza tam gırtlağınıza bir düğüm takılır..

Yutkunamazsınız..Ve bir anda kalbinizin alt tarafından midenize doğru bir yanma hissedersiniz..Oysa sebebi her hangi bir yediğiniz değildir..Aşk DOKANMIŞTIR size..

Ney’in sesi artar..Ve kaybolursunuz içinizdeki benliğinizle..Sorgulamalarınız bitmez..Keşke bunu yapmasaydım..Keşke bunları yapsaydık dercesine sitemleriniz yükselir düğümlenen boğazınıza..Ama daha çok canınız acır..

Hayalleriniz vardır..Beraber kurduğunuz ve bir sır gibi sakladığınız.Kimseler bilmez onları..Öyle güzeldir ki o hayalleri kurmak tıpkı yaşarmışcasına..

Tüm sıkıntılarınızı dertlerinizi unutup daha sıkı sarılırsınız yastığınıza..Belki kalbinizin yankıları gözlerinize gelip bir iki damla akabilir yanaklarınıza doğru..

Anlatamazsınız kimselere..Yaşamadan bilebilirmisiniz bu duyguları? Siz hiç severek ayrıldınız mı?

Unuttum dersiniz,bitti artık yok dersiniz..Hatta buna kendiniz bile inanırsınız..Ama söyleyemezsiniz “ben onu özlüyorum” diye..

Belki haketmez sevginizi..Belki başkalarıyla yaşamaya devam eder..Bişey yapamazsınız..Susar ve sadece izlersiniz..

Bir an kendinize “salakmışsın olm sen” dersiniz ama kalbiniz birden “Hayır..Sevdamız gerçekti” der ve eyvallah çekersiniz kalbinize..

Kalkarsınız ayağa..Açarsınız bilgisayarı..Resimlerine bakarsınız o “güya” sildiğiniz resimlere..Silemezsiniz işte..Sinirde olsa sevginizin önüne geçemez o..

Gözlerinizdeki yaşlar biraz daha hızlanır..Ağlamazsınız aslında siz..O kalbinizdeki büyüttüğünüz aşkın iltihabıdır..

Birden yaptığınız salakları düşünüp kendinizi suçlarsınız..”Hangi akla hizmet yapmışım ben bunları” dersiniz.

Ama olmuşla ölmüşe çare yoktur derler..Hatalarınızın kotası dolmuştur ve aşkın limiti sonsuza varmıştır..İşte bu anda anlarsınız “gerçek sevginizi“…

O öyle bir sevgidir ki..O kişiye sadıktır başkasıyla asla yaşanmaz..Denersiniz her gün bir başkasıyla..Oysa kendiniz de inanmışsınızdır başkasıyla olacağına..

Ama kalbiniz ilk dakikada karşı çıkar..Başkasının yanına giderken basmaz ayaklarınız gaza..Hiç istemezsiniz gitmeyi..Ama zorlarsınız kendinizi..

Gidersiniz zar zor..Tutarsınız onun da ellerini ama bir anda saplanır bir acı daha içinize..Bu sefer noldu kalbim dersiniz..İhanet der..Kendine et ama sevgime karışamazsın der ve salgılar kalbim akyuvarlarını başkasıyla yaşanan duygulara..

Bir gün geçer ama çok uzun gelir..Oysa o kadar geçen sene 1 dk gibidir sizin için..Ama başkasıyla geçmez o dakikalar..

“Haaayaaat” dersiniz.. “Ben senin taa a.m.k” diye küfür edersiniz son ses müzik çalan arabanın içinde..

Ve anlarsınız bir başkasıyla da olamayacağını..Ayrılırsınız 2 gün sonra..Belkide yaptığınız hatadır..Ama denemeden anlaşılmaz dersiniz..Onun duygularını ezdim dersiniz.Ama bir taraftan vicdanınız rahat eder..Onu bir enkaza sürüklemedim diye..

Ve bıraktığınız yere geri dönersiniz..Aslında bitmiştir beyniniz de o sevda..Bilirsiniz ki başlamayacaktır..Başlaması imkansızdır..Ama işte o imkansızı seversiniz aslında..Çok derinden sevmişseniz eğer..

Hayat devam etmektedir..Durduramazsınız akreple yelkovanın savaşını..Yada tek bir cinnet herşeyi halleder diyemezsiniz..

Oysa görünen yüzünüz de hiçbir şey yoktur..Gülersiniz ve mutlusunuzdur bir çok insana göre..Ama yaşamadan anlatılmaz derler ya bu duyguları öyledir..

Geç de olsa karar vermişsinizdir sevginize..Ve gerçekten sevdiğiniz anda anlarsınız ki kaybetmişsinizdir onu..Tıpkı Mecnun’un Leyla’yı gerçekten sevdiği anda hayallerini sonsuz dünyada yaşayacaklarını anladığında ilahi aşka dönmesi gibi..

Ve yazar yorulur..Anlatamaz o gerçek duyguları..Kelimeler ifade edemez tam olarak o duyguları..Bir sigara yakar hayatın şerefine..Ve çeker içine ayrılığın efkarını..

Oysa ikimizde acemi birer aşıktık..Yaşayacak onca şeyimiz vardı..Ve arkadan bir şiir’in bir cümlesi yankılanır kulaklarında..

“Bir baharın bedeliydi bu” diye..

yirmisekiz sıfırbes ikibinon – hayata sitemlerim I