Bir haftanın sonu olan bir günle bir haftanın başlangıcı arasındaki gece başlar bu sendrom..Pazartesi öğlene kadar devam eder..
En sevmediğim günlerden birisidir o vakitler..Pazar akşamı saat 12 den Pazartesi öğlene kadar geçen zaman..Ki bugünü kimse sevmez kolay kolay..Sebebi de ertesi günü 5 günlük iş güç veya okul hayatının başlamasıdır..
Öyle bir sendrom dur ki pazar gününüzü zehir edebilir..Hatta o gün kendinizden ve yarın ki başlayacak hafta başından nefret edersiniz..
Evet bende bugün nefret ediyorum ve bu hafta biter mi lan gibisinden bir cümle kuruyorum kendi kendime.. Dershane , üniversite derken tüm hafta içi günlerim bana kabus gibi geliyor :)
Birazdan yani 7 gibi üniye gideceğim ardından akşam saat 10′a kadar ders..Eve geliyorum..Sonra yarın sabah saat 8 de dersane..1 de bitiyor..Sonra 5 te okul akşam 10 da biter :) Bir insan günde 10 saat derse nasıl girer merak ediyorum :)
Allahtan bir çarşamba günlerim tamamen boşta onda rahat ediyorum :) Salı,perşembe ve cuma günleri kabus gibi geliyor nedense :)
Sevmiyorum şu pazar ve pazartesi günlerini :) Ve hep benim içimde bir Pazar sendromu kaldı nedense.

Aynen ya. En güzel gün Cuma! :D Pazar gecesinden itibaren berbat ötesi.
Yorum yazmaya bile gerek yok… Aynen düşüncelerimizi aktarmışsın :D
Benim korkulu günüm salı :D çünkü salı günü sabahtan akşama kadar dersim var
Ne kadar güzel yazmışsın ya :D resmen düşüncelerimi anlatmışsın
Bende sevmiyorum şu pazartesileri hafta bitmicekmiş gibi geliyor :)
ikinci öğretim olmayı bu yüzden seviyorum :)
17.30 a kadar her daim tatil =)
bende i.ö ama gündüzleri dersane var ya.
hafta sonu dershane ayrı bir halt ama :)