Bilmiyorum neden yazıyorum bu yazıyı..Ama okuyan elbet birileri anlar birşeyleri artık..

Bugün içtim..Gerçekten bir şeyi tam olarak unutmak için içtim..Ve kalbimdeki son damla sevgiyi şırıngayla aldım kalbimden..

Aşk..Canımız sıkıldığında en sevdiğimiz defterin ilk boş sayfasına grafiti çizerek yazdığımız adların sahiplerineydi..

Karnım fena ağrıyor bugün ayrıca başım da fena dönüyor ve ateş bastı..O yüzden kısa kesip uyumayı düşünüyorum bugün..

Bugüne kadar hep içime attım..Ne olduysa eyvallah dedim ve sevgimden bir gram dahi olsun azalmadı..Ama anladım ki ben bana düşen herşeyi yaptım..Ee bir şeyi de zorla istemek olmaz tabi..Ben mutluluğu istemiştim ama olmadı..Demek ki sınavlardaki gibi yapıcaz sonucu yanlış bulduğumuz zaman “Boş” bırakıp bir sonraki soruya geçicez..

Olmadı be gülüm..Bu kalp bu aşka ancak bu kadar dayanabildi..Oysa ben seni karşılıksız sevmiştim be tosbam..Hatırlarsın sana attığım uzun uzun mesajları..İşte onlar içimden kopanlardan sadece küçük bir kısmıydı..Oysa öl desen ölecektim bu sevgi için..Ve bırak kimliğini,hayatını,yaşadıklarını çık gel desen gelecektim..Sahip olduğum herşeyi bir aşk uğruna vericektim..Ama olmadı işte..Unutmak kolay değil o kadar seneyi..Yada yaşananları anımsamamak..

Oysa hiç bir beklentim yoktu senden..Bir elini tutmak yeticekti..Veya attığın bir aşkımm mesajı..Ya çok şey mi istemiştim senden?

Bu devirde aşık olmak zor gerçekten..Ben zoru başardım imkansıza yenik düştüm..İlk gün ki gibiydi aslında düşüncelerim..Sevicektim ve kurtulacaktım bu hayattan sayende..Oysa ne güzel hayallerim vardı sadece seninle gerçekleşecek..

Bitti be bitanem..Ben çok aşk acısı çektim..Anlatamadım kimseye derdimi..Çaresi sendin..Ben senin için bütün kızlardan vazgeçmiştim oysa..Oysa istediğim ne egolarımdı ne de başka birşey..Sadece bir kalpti..

Bu aşkı bitiremediğim tek şeydi aslında..Canımız sıkıldığında kurduğumuz hayaller..Evlilik planları vs vs..Veya senin dediğin gibi “hayal” di sadece..Sende bende artık o hayalleri başkasıyla yaşıyıcaz.

Bir başkası kaldıracak bizi yatağımızdan ve o diyecek gözlerimizin içine bakarak “Günaydın Hayatımın Anlamı” diye..

2 Seneye yakındır çekmiştim kendimi köşeye..Karışmamıştım HİÇBİRŞEYE..Oysa bildiklerin bilmediklerinin çok az bir kısmıydı..Ben senin için senden vazgeçtim be güzelim..

Sevdiğim yazardı Kahraman Tazeoğlu ve bilirsin bir şiiri vardı..Sus ve Git…Sevdanın hası suskun olanıdır diye..Bugüne kadar sustum hep..Ama anladım ki bir hiç uğrunaymış susuşumuz..

Ben aşka inanmış saf bir çocuktum..Bakma öyle dışardan zeki göründüğüme..Hiç yaşamamıştım daha önce bu duyguları..Bilmiyordum gerçekten bu aşkı..Senden öğrendim senin olmayı ve sana tapmayı..Ve senden öğrendim bırak gitmeyi..

Bir tek bir damla sevgin kalmıştı..Onu silip atmayı da “Hayattan” öğrendim bitanem..Hoşçakal..Sen senin olana sahip çık ve belki bir gün gerçekleştirmek istediğin de bir başkasının hoşuna gider..

Ben kapatmıştım gözlerimi sahilde..Ve duyamadım dalga seslerini..Oysa martılar bağırıyordu “Bu aşk hiç bitmeyecek” diye..Ama duyamamıştım işte..

Ve bu aşkı hep ya kafama sıktığım son kurşunla yada senin ellerinde ölerek bitmesini istemiştim..Benim ki bir hayal değildi aslında taptığım gerçekti..Oysa bir inancım vardı içimde..Ama öğrendim ki bu hayatta her aşkın sonu “ateist” olmakta bitiyor..Dinim var ama sana inancım kalmadı be gülüm..

Dalga geçerdim önceden “ya nasıl seviyorsunuz” anlamıyorum diye..Sonra bırakıp giderlerdi..İçerdik çok arkadaşlarla..Sızar kalırlardı masada ağlayarak..Değermiydi lan bir kız için derdim..Sen bir gün aşık olursan anlarsın beyaz derlerdi..Ve daha da arttırdım kahkalarımı..Aşk Mı? Ben Mi? diyerek..

Bugün masada ağlayarak kafası düşen ben oldum güzelim..Ve o masada akan her gözyaşında gitti sevgin..

Hoşçakal…