Genç için sıradan günlerden biriydi..Fakat bugün dünyada yapılacak adeta hiçbirşey kalmamıştı..Odasını topladı ve uykusu olmamasına rağmen yatağına uzandı..

Bir an telefonuna bakmak istedi..Telefonunda bir çok mesaj olmasına rağmen gözlerinin aradığı o kişiden mesaj gelmemişti..Buruk bir hüzünle koydu kafasını yastığa ve daldı hayal alemine..

O kadar güzeldi ki hayalleri karşılık bulabilseydi o hayaller için yaşardı bir ömür..Ama yoktu işte o hayallerinin karşılığı..Kalktı ve tekmeyle açtı bilgisayarını..Artık yapılabilecek hiçbir şey kalmamıştı..Hava sıcaktı ve güneşe karşı alerjisi artmıştı..

Bilgisayarın girişinde otomatik açılan msnle girmişti msnine çevrimdışı..O kadar kişi vardı online ama eksik olan yarısını arıyordu genç..Bulamadı o yarısını..

Ve msnini meşgule alıp yaktı sigarasını..Bir pencere turunculaştı sağ taraftan..

“Npysn” kelimesiyle başlayan ve ardından “ben ….” yazan kişiydi..Asıl beklediği ve o gününü ona ayırmak istediği kişiydi o..Fakat küstüler ve kız bu sefer genci haksız yere suçlamıştı..

İnsan’ın sevmesi suç olabilir mi? Ama onun için belkide suçtu..Arkadaşlarına “onun orada naptığını sormak” yada “eski hataları” yüzünden azar işitmesi sevgisi ne kadar büyük olursa olsun yediremeyeceği bir şeydi..

Karar vermişti..Sevicekti belki sonsuza kadar ama artık bitmişti bu ilişki..Tek taraflı başlıyan bir sonsuz aşkın ilk günleriydi onun için..

Evet kızda biliyordu genç onun herşeyden çok seviyordu..Ve herşeyinden vazgeçmişti o aşkı için..Ama kazanamamıştı bu sefer..Hayatında kaybettiği final maçıydı o..Ve yenilgiyi hazmetmekten başka bir yolu yoktu..

Ve genç gece gidip alkole derdini döküp ona söyleyeceklerini yıldızlara dökmüştü..İçi yansada kabul etmişti artık o yoktu ve olmayacaktı..

Her zaman dediği “gururunun sevginin önüne geçmesine izin verme” sözü artık onun için etkilemiyordu..Artık “Bitti” denilen birşey onun için başlamayacaktı ve bitmişti..

Hayatının sonuna kadar sevecek olsada başlamayacaktı artık hiçbirşey..Çünkü bir insan “haksız” yere bırakılıp onun için verilen “değeri” ters anlayıp suçlayamazdı kimseyi..

Oysa içini döktüğü o “yüzük” bir gün herşeyi genç öldüğü zaman anlatıcaktı..Oysa üstündeki taş dünyanın en değerli taşı olan pırlanta olsada o genç için sadece bir damla aşkının sembolüydü..

Ve kaybetmişti kız o hakkını..Aşk sonsuzdu ama başlamayacaktı artık hiçbirşey..

Çünkü genç artık hayat savaşını kaybetmiş ve kopmuştu hayattan..Artık hayattan beklediği tek şey “ölümü tadmaktı” ..

Belki anlardı bir gün gerçek sevgiyi ve o zaman farkederdi şimdi ki ayrılıkların ne kadar basit birşey olduğunu..O gün anlardı “git artık istemiyorum seni” dediği zamanı..Ne kadar çok istese de kaybetmişti artık onu..

Kaybetse de en kıymetlisini..Sonsuza kadar sevecekti..