Aşk iki sözün arasında geçen zamandır derler..Seni seviyorumla başlar..Bitti artık sevmiyorumla biter..

Bu böyledir tüm dillerde,tüm insanlarda..Ama birşey kötüdür o da gerçekten “seni seviyorum” dedikten sonra mecburen söylenen “seni sevmiyorum” lafıdır..

Bu karşındakine gösterdiğin gururun bir temsilidir..Ama için yanar işte.Söylemezsin çünkü..Sebebi basit gururdur..

Yanisi şöyle birşey..Bir kızı gerçekten seversin…Ama olmaz bitmiştir artık herşey..Söylesen de hazır kendini yere düşürüp ters cevap duyacaksınızdır..Bunu çok iyi bildiğinizden söylemezsiniz..

Bu öyle bir durumdur ki yapabileceğiniz hiçbirşey yoktur..İlacını benim gibi alkolde ararsınız..Ama anlatamazsınız işte..Üstüne piçlik damarınız tutar başka biriyle çıkıp artistlik yaparsınız..

Ama onu gördüğünüz veya düşündüğünüz anda herşey değişir..Söyleyemezsiniz..Gidip karşısına çıkıp konuşucak cesaret yoktur o an sizde..Oysa karşınıza bir ordu adam çıksa kaçmayacak kadar cesursunuzdur o an..İşte o an cesaret biter..

Üstünden yıllar geçer gün gelir unuttum sanarsınız..Tam bir aşka perde açarsınız.Ama o “aşkım” kelimesini telefonda başka isimde gördüğünde bir an onu hatırlarsın..Garip bir duygu hissedersin..

O an cevap yazamazsın..Aslında o cevabın asıl sahibi başkasıdır ama atamazsın işte..Belli bir süre geçer ve yanındaki kızdan mesaj gelir..”yeter artık unut o kızı” diye..Ve olaylar sonucu iki gün sonra ayrılırsın…

Aşktır işte seversin olmaz sevmezsin olur ama işe yaramaz..Oysa çıkarken hiçbirini yaşamamışsındır..Yani o mesajlar gelir sıralanır gelen kutusunda cevap yazmaya erinirsin..Ama gün gelir ayrılırsın bir mesaj için gelen kutusunu refreshleyip durursun..

Aşk..Dinine yandığım aşk..O kadar güzeldir ki bazen hissedemezsin mutluluktan..Ama mutluluk gittiğinde ve tek kaldığında işte o zaman yakar..

Hadi size bir soru..Çıkarken hissettiğiniz duygumudur aşk? Yoksa ayrıldıktan sonra canınızı yakan duygu mu?